KaLeNDeR

Archive for the ‘Şiirler’ Category

Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması.

Ne kötüdür an kadar yakın bir asır kadar uzak olması…

Ve bilirmisin?

Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması

“Ben” deyip susmasi

“Sen” deyip ağlamaklı kalması…

NAZIM hikmet

Hoşça kalın
dostlarım benim
hoşça kalın!
Sizi canımda
canımın içinde,
kavgamı kafamda götürüyorum. Read the rest of this entry »

Vaktinize hazır olun,
Ecel varır gelir Birgün
Emanettir kuşa canın
Sahib vardır alır birgün Read the rest of this entry »

ADAM OLMAK

Çevrende herkes şaşırsa,
bunu da senden bilse,
sen aklı başında kalabilirsen eğer,
herkes senden kuşku duyarken hem kuşkuya yer bırakır,
hem kendine güvenirsen eğer,
bekleyebilirsen usanmadan,
yalanla karşılık vermezsen yalana,
kendini evliya sanmadan kin tutmayabilirsen kin tutana.
Düşlere kapılmadan düş kurabilir,
yolunu saptırmadan düşünebilirsen eğer,
ne kazandım diye sevinir,
ne yıkıldım diye yerinir,
ikisine de vermeyebilirsen değer,
söylediğin gerçeği eğip büken düzenbaz,
kandırabilir diye safları,
dert edinmezsen,
ömür verdiğin işler bozulsa da yılmaz,
koyulabilirsen işe yeniden.
Döküp ortaya varını yoğunu,
bir yazı turada yitirsen bile,
yitirdiklerini dolamaksızın dile baştan tutabilirsen yolunu.
Yüreğine, sinirine dayan diyecek direncinden başka şeyin kalmasa da,
herkesin bırakıp gittiği noktada,
sen dayanabilirsen tek.
Herkesle düşüp kalkar,
erdemli kalabilirsen,
unutmayabilirsen halkı,
krallarla gezerken,
dost da düşman da incitemezse seni,
ne küçümser,
ne büyültürsen çevreni her saatin her dakikasına emeğini katarsan hakçasına her şeyi ile dünya önüne serilir, üstelik oğlum,
adam oldun demektir…

Rudyard Kipling
( 1865-1936 )

Çeviri : Bülent Ecevit

Okumaktan zarar gelmez, oku, ama Lanet okuma!
Emek ver, kulak ver, ama hiç bir zaman Boş verme!
Rakibini geç, sınıfını geç, ama hiç bir zaman Gülüp geçme!
Günlerini say, servetini say, büyüklerini say ama, hiç bir zaman Yerinde sayma!
Yaklaş, konuş, tanış, ama Uzaklaşma!
Hedefe koş, serhada koş, yardıma koş, ama Ortak koşma!
Paranı ver, gönlünü ver, canını ver, ama Sırrını verme!
Elini aç, gözünü aç, kalbini aç, ama Ağzını açma!
Zulmü devir, nefsi devir, ama Can devirme!
Ev al, araba al, akıl al, ama Beddua alma!
Eşini beğen, işini beğen, aşını beğen, ama Kendini beğenme!
Davet et, hayret et, affet, tövbe et, ama İhanet etme!
Satıcı ol, alıcı ol, kalıcı ol, bulucu ol, ama Bölücü olma!
Ne yap, ne yapma, itil, atıl, ama Satılma!
Seslen, uslan, ama Yaslanma!
Doğrul, devril, ama Eğilme!

MEVLANA

Karşımdasın işte…
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
Bir senfoni vardi kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi…

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarim dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:
“Önemli olan ‘zamana birakmak’ değil,
‘zamanla bırakmamak’tır..”
Simdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır

Gittigim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim…

Nazım Hikmet Ran

Unut gelmişi geçmişi
Nedir ki hayat?
Bir taze çay kokusuyla
Hücrelerine dolan
Sevdaysa yaşamak
Sil seni üzen dertleri
Bir mavidir güzel olan,
Gözlerine baktığında
Huzuru bulduran.
Helva satan çocuktur gerçek olan
Sahilin kenarında falına bakan
Elleri kararmış çingenedir
Yaşam.
Doyasıya yaşadığın andır zaman
Aklına eseni yapabilmektir.
Kuşluk vaktinde.
Hesapsızca.
Vurabilmektir kendini yollara.

Gör gerçeği
Unut!
Silinmiş ayak izlerini,
Onlar ki hüzündür aşktan yana
Değeri biçilir beş kuruşluk bir anla.

Nedir ki hayat?

Çıtır çıtır bir simit tadıyla yaşa.
Hali hazırda bahar gelmişken
Yeniden sevmeye
Sevenin değerini vermeye bak…

Masum bir bebeğin gözlerine baktığında
Yeniden nefes bulabilmekse
Yaşamak
İp boğazında yaşamayı bırak!

Nedir ki hayat?

Pamuk ipliğine bağlı sevdalardan uzaklaş.
Gerçek olana yaklaş.
Ve gör tüm çıplaklığıyla
Yalanları.
Bir tek.
Sadece,
Yaşamaya bak!

Erkeğin kıza yazdığı 1. mektup

#LiSeLiM#
Aklıma sen geldin liselim,
Bırakıp gittiğimden beri,
Neler yaptın liselim?
Hala bana lanet yağdırıyor musun?
Yoksa özlemim yakıyor mu içini?
Sana artık yürümeyecek dediğim günü,
Kabuslarında görüp sıçrıyor musun?
Sırana ismimi kazıdın mı liselim?
Attığın her adımda ismimi heceliyor musun?
Arkadaş grubunda her konuşulduğumda,
Yüzün kıpkırmızı olup,gözlerin doluyor mu liselim?
Beni sorarsan eğer liselim,
Her zamanki gibiyim.
Senden sonra birçok kızla çıktım,
Hepside çok güzeldi,elbette zevkliyimdir bilirsin,
Sahi senin ilk aşkın bendim galiba,
Ne kadar tecrübesizdin,
Çok çabuk bağlanmıştın bana,hala bağlısındır eminim,
Mektubumu alınca umutlanmazsın umarım,
Benim defterimde geriye dönüş yoktur bilirsin,
Seninle güzel günler geçirdik,
Hala hoşuma gidiyorsun,tatlı kızdın liselim,
Benden umudunu kes olur mu?
Dönerim geriye diye bakma sakın,
Çık, gez, toz liselim…
Ha!…Derslerine iyi çalış,
Elveda liselim, elveda…

- Mektup liselinin eline geçer okuduktan sonra hali değişir.Erkek bunları duyunca liseliye ikinci mektubu yazmaya karar verir.

Merhaba liselim,
Benden mektup alınca şaşırmadın umarım,
Dün arkadaşlarla görüştüm,
Önceki mektubum seni yıkmış, dediler,
Sanırım yanlış anladın,
Üzülmeni sağlamak değildi amacım,
Sadece benden sana hayır gelmez,
Benden köyi ksaba olmaz demek istemiştim,
Yoksa seni severim bilirsin,
Bana seni anlattılar,beni çok sevdiğini,
Derdimden sigaraya başlamışsın, öyle mi?
Hemde pekçok içiyormuşsun,
Geceleri gıcık tutuyormuş, sigaradan,
Kendine acı liselim,
Resmim elinden hiç düşmüyormuş,
Deli gibi olmuşsun liselim,
Ölsem, öleceğin doğru mu?
Şimdiye kadar hiç böyle sevilmedim be,
Hiç böylesine yanan olmadı bana,
Ve hiç kimse beni böylesine düşünmedi,
Korkuyorum,
Korkuyorum sana aşık olmaktan liselim,
Sadık sevgin içimdeki külleri deşti,
Kıvılcımları, karlara dönüştürdü,
Artık sevgin karşılıksız değil LİSELİM…

- Erkek tüm yaptıklarına pişman olur.Liseliye yeniden delice bağlanır ve bunu dile getirmek için bir mektup daha yazmaya karar verir.

LiseLİm
Bana dön liselim
Hatalı olduğumu biliyorum
Biliyorum beni hala sevdiğini
Gözlerin yabancı değil söylediklerime
Zarfte bir resim bulacaksın
Hayır yırtma! Sınıfında sırandan adımı silme ne olur silme Liselim
Düşün geçmişimizi geleceğimizi düşün
Sen böyle değildin
Bana geri dön LiSeLim
Yalnız şunu iyi bil sana bu son mektubum
Sana son yalvarışım son seslenişim LiSeLiM

# LİSELİNİN CEVABI #
Eğer bir gün liseli bir kız görürsen
Eğer gözleri buğulu
Eğer başı yerde ise
Eğer sıkı sıkı tutuyorsa kitaplarını BENİ HATIRLA
Hani öyle sevgiler vardır ya
Uğruna can verilir
Ümitlerle dolduranı, severim sevmeyenin kalbini
Layık olduğum sevgiyi aşkı buldum
Şimdi başkası var layık sevgime
Çok geç kaldın üzgünüm
Sevdim onu delicesine
Sen bana çok çektirdin
Şimdi sen beni acı çekerek bekle
Sana söliceğim son sözler
AYRILDIK SEVGİLİM BU İŞLER BÖYLE…

-Erkek mektubu aldıktan sonra LİSELİye son bir mektup daha yazar.

#LİSELİM#
Hayır sevgilim hayır bunu bana nasıl yaparsın
Nasıl bir kalemde silip atarsın
İlk aşkını nasıl unutursun
İçime en büyük acıyı döktün LİSELİM
Beni düşünmekten yorgun düştüğün
Resmime bakıp ağladığın
Sesim yerine yağmur sesi dinlediğin o günler
Derdimden sigara içtiğin o günler BİTTİMİ LiSeLiM
Oysa sen seçimini çoktan yapmışsın
Hiç acımamışsın bana
Son sözün ise ayrılık olmuş mektubunda
İşte benim sana son sözüm
HANİ ÖYLEİNE SEVGİLER VARDIR UĞRUNA CAN VERİLİR
Şimdi doğruluyorum bu sözü
Canımı veriyorum bu sevgi uğruna
ELVEDA LİSELİM
ELVEDA
SONSUZA DEK ELVEDA

Bilmezler yalniz yasamiyanlar,
Nasil korku verir sessizlik insana;
Insan nasil konusur kendisiyle;
Nasil kosar aynalara,
Bir cana hasret,
Bilmezler.

Orhan Veli Kanık

GİT TABİ GİT…
KİRPİKLERİME BİR KARA DİKEN DE SEN EKLE …
HENÜZ SOKAKLARINA BİLE ALIŞAMADIĞIM BU KENTE VER BENİ …
GİDERSEN GİT TABİİ….
YIKILMAZ BU ŞEHİR…
YALNIZCA DOKUNDUĞUM
BÜTÜN KELEBEKLER ÖLÜR…
ELLERİM ÜŞÜR,
KORKARIM YAĞMUR YAĞARSA.
…ELLERİMİ DE GÖTÜR…