KaLeNDeR

Archive for the ‘Ataol BEHRAMOĞLU’ Category

Başka biri olacaksın istemesen de
Tenine başka bir ten dokunduğunda
Gövden buluştuğunda başka bir gövdeyle
Başka bir nefesle karıştğında nefesin
Başka biri olacaksın istemesen de
Gece uykunda ya da gün ortasında
İrkileceksin apansız bir duyguyla
Bir uçurum kıyısında sendelemiş gibi
Başka biri olacaksın istemesen de
Bakışlarımın izini taşıyan giysilerin
Tüketecek ömürlerini birer birer
Değişecek yeri bir dolabın, pencerede bir çiçeğin
Başka biri olacaksın istemesen de
Dudaklarında benden sonraki bir çizgi
Tanımadığım bir ton gülüşünde
Ve artık beni unutmaya başlayan gözlerin
Sonra, sonra başka birisin…
Ataol Behramoğlu

Yıllar sonra öğrendim ki;
kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
gerisini karşı tarafa bırakırsınız.
Öğrendim ki ;
güveni geliştirmek yıllar alıyor,
yıkmak bir dakika.
Öğrendim ki;
sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.
Öğrendim ki;
kendini en iyilerle kıyaslamak değil,
kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.
Öğrendim ki;
insanların başına ne geldiği değil,
o durumda ne yaptıkları önemli.
Öğrendim ki;
olmak istediğin insan olabilmen,
çok vakit alıyor.
Öğrendim ki;
karşılık vermek,
düşünmekten daha kolay.
Öğrendim ki;
bütün sevdiklerinle
iyi ayrılman gerek.
Hangisi son görüşme olacak
bilmiyorsun.
Öğrendim ki;
sen tepkilerini kontrol edemezsen,
tepkilerin hayatını kontrol eder.
kahraman dediğimiz insanlar,
bir şey yapılması gerektiğinde;
yapılması gerekeni,
şartlar ne olursa olsun yapanlar.
Öğrendim ki…
Öğrendim ki;
en iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.
öğrendim ki;
iki insan ayni şeye bakıp,
tamamen farklı şeyler görebilir.
Öğrendim ki;
bazı insanlar sizi çok seviyor,
ama bunu nasıl göstereceğini bilmiyor.
Öğrendim ki;
her şartta kendisiyle dürüst kalanlar,
daha uzun yol yürüyor.
Öğrendim ki;
anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.
Öğrendim ki;
hiç tanımadığın insanlar iki saat içinde
senin hayatını değiştirir…
Öğrendim ki;
karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında,
çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.
Ilıksu’da gün batımı
Öğrendim ki;
aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.
Öğrendim ki;
gerçek arkadaşlar arasına
mesafe girmez,
gerçek aşkların da…
Öğrendim ki;
sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.
ne kadar yakın olursa olsunlar,
en iyi arkadaslar da ara sıra üzebilir,
onları affetmek gerekir.
Öğrendim ki;
aile hep insanın yanında olmuyor,
akrabanız olmayan insanlardan ilgi sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz,
AİLE HER ZAMAN BİYOLOJİK DEĞİL.
ÖĞRENDİM Kİ;
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor,
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.
Öğrendim ki;
iki kişi münakaşa ediyorsa,
bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.
öğrendim ki;
her problem kendi içinde bir fırsat saklar,
ve problem fırsatın yanında cüce kalır.

Ataol BEHRAMOĞLU